ویولن اسد الله ملک
با همراهی تار فرهنگ شریف؛ سنتور فضل الله توکل؛ عود منصور نریمان
و ضرب جهانگیر ملک
زنده یاد استاد اسد الله ملک
نوازنده برجسته ویلون و آهنگساز ایرانی، در سال ۱۳۲۰در محله
«دروازه دولت» تهران و در یک خانواده لشت نشایی متولد شد. وی در حدود سه
سال شاگرد ابولحسن صبا بود و بزودی جز شاگردان خاص ایشان محسوب شد. او
شاگرد اساتیدی چون روح الله خالقی، هنگ آفرین و علی محمد خادم میثاق و...
نیز بود و به تکمیل آموختههای خویش و تجربه اندوزی مشغول گشت. در همان
سالها خالقی، او را در ارکستر انجمن ملی موسیقی که توسط خود ایشان اداره
میشد پذیرفت و بدین ترتیب در بزرگی به روی پیشرفت و شکوفایی ملک باز شد.
بعد از آن سالها اسدالله ملک از هنرستان موسیقی فارغ التحصیل شد و سپس موفق
به دریافت لیسانس موسیقی از دانشگاه هنرهای زیبا
گردید.
آغاز فعالیتهای اسد الله ملک در رادیو مربوط میشود به سال
۱۳۳۷ که در آن سال با ساختن قطعه «گریه لیلی» در مایه دشتی با کوک مخصوص
(ر-می-دو-لا) و قطعه چهارمضرابی در مایه اصفهان با کوک مخصوص(دو-لا-لا-می) و
اجرای آنها با ویولن، اشتهار فراوان یافت. از آن هنگام به بعد او با سبک
منحصر به فرد خود در نوازندگی و آهنگسازی درهای بسته بسیاری را برای این
موسیقی گشود.
از جمله خوانندگانی که ملک با آنها همکاری داشتند
میتوان به اکبر گلپایگانی، محمود محمودی خوانساری، ایرج، بهرام حصیری،
محمدرضا شجریان، کوروس سرهنگ زاده و... اشاره نمود که
ثمره سالها همکاری آنها با استاد ملک آهنگهای زیبایی چون تک درخت، مرغ
شباهنگ، جدایی تو، حکایت دل و... است که سالها مورد اقبال مردم ایران
بودهاست.
در سالهای پس از انقلاب نیز او تلاش خود را برای اعتلای
موسیقی متوقف نکرد و حتی بسیاری از هنرمندان "گلها را به همکاری مجدد فرا
خواندند که میتوان به اساتیدی چون فضلالله توکل اشاره نمود که به دعوت
ایشان پاسخ مثبت دادند. در اواخر عمر او شروع به ضبط آثار ارکستری خود با
سازبندیهای مختلفی (مانند ویلن - عود، ویلن - سنتور - سه تار، ویلن -
قانون، ویلن - عود - سنتور و...) کرد که میتوان به کاستهای
«نغمه رویایی»، "سمیرا، نغمهها و.... اشاره نمود که هر کدامشان سرشار از
قطعات زیبایی برای همنوازی میباشد.
زنده یاد اسدالله ملک، در بهمن ماه ۱۳۸۰ بر اثر ابتلا به بیماری در تهران درگذشت.
ادامه مطلب ...
