سه شنبه هفدهم آبان ۱۳۹۰ ساعت 20:22 توسط حسین حیدری (مدیر وبلاگ)
|
جلیل
شهناز (۱۳۰۰، اصفهان[۱] - )، از بزرگترین و سرشناسترین نوازندگان تار و
سه تار سدهٔ اخیر در ایران است. وی با استفاده از تکنیکهای برجسته در شیوه
تارنوازی توانست بسیاری از ردیفهای موسیقی سنتی ایران را با تار بنوازد
که از جمله نواختن در مایه دشتی و دشتستانی است که بسیار با ارزش است
جلیل
شهناز، در سال ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد. تقریباً همه اعضای خانواده وی
با موسیقی آشنایی داشتند و در رشتههای مختلف هنر از جمله تار، سهتار،
سنتور و کمانچه به مقام استادی رسیدند. پدرش «شعبان خان» علاقه وافری به
موسیقی اصیل ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سهتار و
سنتور هم مینواخت. عموی او غلامرضا سارنج هم از نوازندگان کمانچه بود.[۱]
جلیل
شهناز، از کودکی به موسیقی علاقهمند شد و نواختن تار را در نزد عبدالحسین
شهنازی و برادر بزرگ خود حسین شهناز که به خوبی ساز مینواخت، آغاز کرد.
پشتکار زیاد و استعداد شگرف جلیل به حدی بود که در سنین جوانی از نوازندگان
خوب اصفهان شد.[۳]
شهناز، در جوانی با حسن کسایی (نوازندهٔ سرشناس
نی) آشنا شد[۱] که این آشنایی آغاز همکاری بلندمدت آن دو بود. جلیل شهناز
از سال ۱۳۲۴، در تهران ساکن شد و با رادیو تهران شروع به کار کرد و در
بسیاری از برنامهها به عنوان تکنواز شرکت کرد.[۱]
جلیل شهناز با
سفر به تهران و اقامت به عنوان کارمند افتخاری شهرداری شد. این زمان مصادف
بود با پخش برنامههای تخصصی موسیقی از رادیو و تلویزیون که جلیل شهناز از
تکنوازان بی بدیل این دوران بود.[۳]
امکانات ضبط و استودیوهای تازه
به خدمت گرفته رادیو تلویزیون این فرصت را به او داد تا بتوانند با پنجه و
مضراب سحرآمیز خویش دل هر شنونده و بینندهای را تسخیر کند. ضبط برنامههای
فراوان و نیز کنسرتهای مختلف با نوازندگان و خوانندگان معروف آن عصر در
تهران حاصل این دوران است.[۳]
این نوازنده تار در طول زندگی هنری
خود با هنرمندان والای کشور از جمله حبیب الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون
خرم، علی تجویدی، منصور صارمی، رضا ورزنده، امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک،
اسدالله ملک، حسن کسائی، محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، محمودی
خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری و محمد رضا
شجریان همکاری داشتهاست.
وی در دههٔ ۱۳۶۰ همراه با فرامرز پایور
(سنتور)، علی اصغر بهاری (کمانچه)، محمد اسماعیلی (تنبک) و محمد موسوی (نی)
«گروه اساتید» را تشکیل داد و با این گروه، مسافرتهای متعددی به کشورهای
اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت.[۴]
وی در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره
ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد.[۵] همچنین در ۲۷ تیر سال ۱۳۸۳، مدرک درجه
یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری به جلیل شهناز
اهدا شد.[۱]
در سال ۱۳۸۷، محمدرضا شجریان، گروهی که با آن کار میکرد را به افتخار جلیل شهناز، گروه شهناز نام گذاشت.
جلیل
شهناز، علاوه بر نواختن تار، که ساز اختصاصی اوست، با نواختن ویولون،
سنتور و تمبک نیز آشنایی دارد.[۶] معروف است که او در شیوه نوازندگی
میتواند با ساز خود علاوه بر نواختن، آواز هم بخواند
شاید بتوان به
جرأت عنوان کرد که جلیل شهناز نه تنها در بین نوازندگان تار بلکه بین تمام
نوازندگان معاصر موسیقی اصیل ایرانی بی نظیر است و تک تک اساتید برجسته
موسیقی، هنر او را در تکنوازی، بداهه نوازی و جواب آواز ستودهاند و
میستایند.
از آن جمله میتوان به سخنان چند استاد بزرگ موسیقی و
آواز که در آیین نکوداشت استاد جلیل شهناز و زنده یاد درویش خان در
فرهنگسرای هنر در سال ۱۳۸۵ ایراد گردید اشاره نمود:
استاد حسن
کسائی: شناخت موسیقی کار هرکسی نیست. همه موسیقی را گوش میدهند و دوست
میدارند اما کسی که سره را از ناسره تشخیص بدهد و بتواند درک مقاماتی را
که استاد شهناز نواختهاند داشته باشد بسیار نادر است. همه ساز میزنند و
همه خوب ساز میزنند ولی قدرت نوازندگی و محفوظات و لحظات موسیقی که آقای
شهناز میدانند و اجرا کردهاند، چیزی که در دست همگان باشد نیست. یعنی
ردیف موسیقی ایران نیست. قدرت آقای شهناز در جواب دادن و دونوازی خارق
العادهاست. من ۶۰ سال با ایشان همنوازی کردهام و ساز بنده با ساز شهناز
گره خوردهاست.
استاد محمدرضا شجریان: ساز شهناز در من زندگی میکند
و من با ساز شهناز زندگی میکنم. من تنها خوانندهای هستم که خودم را
شاگرد جلیل شهناز میدانم. ساز این نوازنده بی بدلیل، یک ساز آوازی است؛
برخلاف دیگر نوازندهها که ۸۰ درصد سازی میزنند و فقط ۲۰ درصد آوازی. جلیل
شهناز به بیان واقعی در نوازندگی تار رسیده است؛ چرا که در گیرودار ردیف و
تقلید از دیگران نماند و مانند آبشاری خروشان در جریان است.
داریوش
پیرنیاکان: جلیل شهناز هنرمندی است که زاوایای بسیاری در سازش نهفتهاست.
وی علاوه براشراف کامل بر ردیف و رموز آن، ویژگی منحصر به فردی دیگری نیز
داشت. جواب آوازهای شاهکار و بی نظیر، استفاده از تمام امکانات ساز، نواختن
بسیاری از گوشههای مهجور، رعایت جمله بندی در نوازندگی از جمله ویژگیهای
نوازندگی جلیل شهناز است.
این پست مر بوط به پیام تبریک استاد حسن ناهید به مناسبت فرار رسیدن نوروز سال 1390 می باشد
موسیقی ایرانیان- سجاد سلیمانی: دیروز چهارشنبه مراسمی خصوصی با حضور تعداد محدودی از خبرنگاران، شخصیتها و عکاسان به مناسبت تولد همایون خرم استاد و پیشکسوت موسیقی در منزل ایشان برگزار شد، این هنرمند دوستداشتنی هم تقاضای حاضران را برای اجرا رد نکردند و بدون هیچ آمادگی و تمرینی قطعهای را بصورت اتفاقی برای حاضران نواختند، در ادامه میتوانید قسمتی از این ویدیو را مشاهده و یا با دو کیفیت دانلود کنید، لازم به ذکرست که ضبط فیلم بصورت حرفهای نبوده و کیفیت صدا و فیلم به دلیل کم کردن حجم فایل پایین آمده است.
موسیقی ایرانیان – ابراهیم مولائی: مجله موسیقی ایرانیان سوم خرداد ماه به صورت رایگان و اینترنتی منتشر شد، در هشتمین شماره این مجله مصاحبه های اختصاصی و مفصل با خوانندگان آلبوم «هشت» (چاووشی، صادقی، اصحابی، حامی، جهانبخش، رستمی، شهاب و یزدانی)، فرخزاد لایق آهنگساز آلبوم «سفر عسرت» و بهنام صفوی خواننده موسیقی پاپ را می توانید در صفحاتی بصورت فایل PDF و عکس مشاهده کنید.